Μην μου μιλάς για καλοκαίρια...

Ναι σιγοψιθυρίζω το γνωστό άσμα του Ρακιντζή σαν άλλη αρβανίτη .. Μη μου μιλάς για καλοκαίρια για ακρογιαλιές και αστέρια πες μου μονάχα πως κι εδώ το ίδιο μ' αγαπάς. Αλλού εσύ, αλλού εγώ δεν έχω χρόνο να ...μπλα μπλα ..μόνο που εγώ έχω στο μυαλό μου τα δικά μου χαμένα καλοκαιρια όταν όλοι οι άλλοι κάνουν ζωάρα και περνούν καλά Εγώ είμαι μέσα στη Πίεση, καθημερινή δουλειά , στρες, πολύς καφές, χαμόγελο, πόνος και πάλι χαμόγελο. Όχι δεν γκρινιάζω μ'αρέσει η δουλειά μου. κάνω γνωριμίες με κόσμο all around the world…Εδώ είναι το “σπίτι” μου. Δεν έχω πελάτες. Έχω καλεσμένους. Έχω πάθος για αυτό που κάνω, Στιγμές, άνθρωποι, ανεκτίμητη εμπειρία. η σεζόν θέλει καλή διάθεση και μεράκι, να ξυπνάς κάθε πρωί και να βρίσκεις λόγους για να είσαι χαρούμενος ώστε να κάνεις και όλους αυτούς που έρχονται στο ξενοδοχείο σου, στην ταβέρνα σου, στην επιχείρησή σου να νιώθουν ότι η Ελλάδα είναι ήλιος και χαρά".H αλήθεια είναι ότι ήταν ένα δύσκολο καλοκαίρι με δημοψηφίσματα, Capital controls και πολλή, πολλή αέρα ,βρίσκομαι εδώ πέντε μήνες το χρόνο όχι για pleasure, αλλά αυστηρά για business! όποτε ναι, μου λείπει λίγο το σπίτι μου. Το μόνο που ξέρω είναι ότι θέλω να κοιμηθώ για πολλές πολλές μέρες,και σκέπτομαι Καθώς τα χρόνια περνούν και εμείς ωριμάζουμε περισσότερο, καθώς μεγαλώνουμε και γινόμαστε περισσότερο επαγγελματίες, περισσότερο «επιτυχημένοι»,λέμε τώρα περισσότερο σοβαροί και κατασταλαγμένοι, ενώ αυτό θα έπρεπε να μας κάνει περισσότερο χαρούμενους, νιώθω ότι αντιθέτως κάτι μας κρατά περισσότερο στο έδαφος και μας αιχμαλωτίζει στην ίδια μας την εικόνα… Γυρνάω πίσω στο χρόνο και προσπαθώ να θυμηθώ πότε ήταν η τελευταία φορά που χάρηκα ανέμελες καλοκαιρινές διακοπές ... Και η απάντηση, δυστυχώς είναι σχεδόν πάντα η ίδια, «παλιά…». Ε λοιπόν Καθώς και αυτό το καλοκαίρι σε λίγο θα είναι παρελθόν, θέλω να επαγρυπνήσω τον παλιό, απρόβλεπτο, και ανέμελο εαυτό μου, δεν θέλω να ζω νοσταλγώντας όσα έχουν πλέον περάσει. Γιατί νιώθω ακόμα τη σπίθα για περιπέτεια μέσα μου και εκείνο το παιδί δεν έχει ακόμα χορτάσει από γέλια και ανέμελες στιγμές. Γιατί υπάρχουν ακόμα πολλά μέρη να εξερευνήσω, πολλοί άνθρωποι να γνωρίσω και πολλές αναμνήσεις να δημιουργήσω. Γιατί δεν θέλω να πιστέψω πως οι ομορφότερες διακοπές της ζωής μου έχουν ήδη περάσει και εγώ θα μείνω να μετρώ τα χαμένα καλοκαίρια εδώ στο νησί .. Αρνούμαι να αφήσω το καλοκαίρι μου! Αρνούμαι να έρθει φθινόπωρο στη ζωή μου Έχω κάτι υπόλοιπα ακόμα να ζήσω!.. Σας αποχαιρετώ πάω να περπατήσω στην ακρογιαλιά παρέα με τα αστερια και  ολόγιομο φεγγάρι ~~