Step by Step ....

Κοιτάζοντας το Screensavers τις οθόνης του laptop βλέποντας το μαγαζί τη θάλασσα ήλιο αυτό που οι άλλοι πληρώνουν για διακοπές και κοιτάζοντας το δάσος από ουρανοξύστες από το παράθυρο του 30οροφου του διαμερίσματος όπου ζω τώρα αναρωτιέμαι ποιος είναι πιο φυλακισμένος εγώ που ζω 3 μήνες σε ένα νησί η αυτοί εδώ μέσα στα κλούβια τους …Όλοι έχουμε από μια φυλακή μες στο μυαλό μας αυτό που έμενα φαντάζει παράδεισος για άλλους είναι φυλακή η και το αντίστροφο το ποσό τυχερός η άτυχος αισθάνεσαι δεν το βλέπει κανένας  μας πνιγούν οι προτεραιότητες η διαβίωση και χάνουμε το δρόμο μας η και αν χαράξουμε πορεία για να φτάσεις το στόχο πάντα έχει παράπλευρες απώλειες ότι απόφαση και να πάρουμε που καθορίζει τη ζωή μας πρέπει να είμαστε δυνατοί να τη στηρίξουμε έχω καταλήξει ότι καλό είναι να μην λέω τη γνώμη μου ανοιχτά γιατί άθελα μου μπορεί να στεναχωρήσω η πληγώσω ανθρώπους που αγαπώ πολύ ίσως γιατί δεν είναι κατάλληλο το έδαφος να ευδοκιμήσει ο νέος σπόρος που θα φυτέψω στο μυαλό σου ίσως άθελα μου πάρεις λάθος αποφάσεις και ειδικά όταν πρόκειται για την οικογένεια μου που αγαπώ πολύ θέλω να είμαι πολύ προσεκτική , όλα χρειάζονται το χρόνο τους και υπομονή αυτό  μου  δίδαξε η πείρα με τα χρόνια αλλά έρχεται αυτή η αβάσταχτη  ελαφρότητα της νιότης που συνεπαίρνει στο διάβα της "το όλα και τώρα" να προλάβεις τη ζωή και τρέχεις άργησες και αγχώνεσαι slow dawn ..step by step ένα βήμα τη φορά είναι αρκετό και αυτός ο κόσμος είναι Everest ρε παιδί μου δεν χρειάζεται να το κατακτήσεις απλά να το διαβείς να το χαρείς να το ζεις έχει απάτητες  κορφές  και μονοπάτια και ο καθένας τα περπατάει διαφορετικά όλα θα τα βρεις στη ζωή σου απλά μην βιάζεσαι... και με ρωτάς …δεν έχω απάντηση αισθάνομαι τόσο μικρή στα θέλω σου που για μένα είναι άγνωστα μονοπάτια δεν τα διάβηκα ποτέ ίσως από φόβο ίσως οι συγκυρίες που δεν βοήθησαν ίσως πολλά ίσως είναι από αυτές τις φορές που θες να βοηθήσεις αλλά δεν μπορείς….από τη μια αισθάνομαι υπερήφανη για αυτό το λίγο που συντέλεσα κι εγώ να γίνεις και λέω λίγο γιατί όλα τα υπόλοιπα είσαι εσύ η εξέλιξη είναι δίκια σου κι από την άλλη ανήμπορη και αδιέξοδο …δεν μπορώ να σου δείξω το δρόμο …λυπάμαι δεν είναι ότι δεν θέλω αλλά δεν μπορώ δεν ξέρω !!! Εσύ ξέρεις καλύτερα τα θέλω σου σε εμπιστεύομαι και είμαι διπλά σου ότι και να αποφασίσεις δική σου η ζωή δικό σου και το μέλλον έχεις τη μπάλα στα πόδια σου εσύ ξέρεις ποτέ θα δώσεις πάσα ποτέ θα κάνεις τριπλά και ποτέ θα βάλεις γκολ κι εγώ θα είμαι διπλά στην εξέδρα και θα σε χειροκροτώ ….!!!!!

Στη κόρη μου …