Ο βρεγμένος τη βροχή δεν τη φοβάται! ...

 Ξημέρωσε ένα βροχερό πρωινό σήμερα και μ'αρέσει στην καρδιά του χειμώνα είμαστε ζωγραφίζω ένα ήλιο στο τζάμι έτσι σε πείσμα τις μέρας να φωτίσει το μουντό χρώμα του πρωινού ..Σχεδόν από το πρωί είμαι με μία κούπα καφέ στο χέρι και κοιτάζω, της βροχής το ράπισμα στο τζάμι και μ αρέσει γιατί η τάξη με αναστατώνει ενώ αντιθέτως με ηρεμεί το χάος οι βροντές οι αστραπές ΑΧ!! βροχή...ο αγαπημένος μου καιρός... έχει ένα τρόπο να με μαγεύει.. αυτές οι σκοτεινές, μελαγχολικές μέρες του χειμώνα, κάθομαι πίσω απ' το παράθυρο και διαβάζω ή περιπλανιέμαι στο internet. Σήμερα όμως Έχω ανάγκη να ,τα μοιραστώ και μαζί σας τα  βροχοχοπρωινά μου σκεπτοπερπατήματα Αψυχολόγητο συναίσθημα…. Κλαίει πολύ ο θεός σήμερα..και ξέρετε γιατί αρέσει να περπατάω στη βροχή;; Γιατί κλαίω,γελάω, και κανείς δεν καταλαβαίνει τη διαφορά.. Είναι αλήθεια πως κάτι συμβαίνει... Και είναι και αυτή η σχέση μου μαζί της...αλλοπρόσαλλη σαν και μένα .. Πάντα την αγαπούσα την βροχή... Την ένιωθα δική μου! Λες και γίνεται να σου ανήκει η βροχή! Ή μήπως ένιωθα εγώ δική της; Σαν εγώ να της ανήκω; Δεν ξέρω... Πάντα ένιωθα ένα με αυτήν... Με ηρεμούσε... Με χαλάρωνε... Με γέμιζε θλίψη... Ή ελπίδα... Έτσι και τώρα... Για κάποιο λόγο... Όταν βρέχει είμαι ευτυχισμένη... Κάτι γίνεται στην ψυχή μου... Μια μεταμόρφωση... Κάτι γίνεται στην σκέψη μου... Μια αλλαγή,Μ Αρέσει τόσο πολύ που θέλω να βγω έξω να τη νιώσω στο πρόσωπο μου να πάρω την ομπρέλα μου και να σεργιανίσω τους δρόμους χωρίς σκοπό, έτσι για απόλαυση...θα το κάνω Τώρα .. Γιατί όχι ..το αποφάσισα …Φοράω το κίτρινο αδιάβροχο μπουφάν και ένα παλιό καπέλο του baseball και ετοιμάζομαι για βόλτα. Δε με νοιάζει να βραχώ λίγο, εξάλλου είμαι γλυκιά αλλά δε λιώνω στη βροχή (χάχα γελάμε?). Λίγο πριν κλείσω την πόρτα πίσω μου βλέπω αθλητικά στα πόδια μου που πάω?.. Τρελή και συνεπαρμένη είμαι γυρίζω πίσω και φοράω τις μαύρες, γαλότσες μου. Όσο κι αν μ” αρέσει η βροχή, δεν κάνει να έχω βρεγμένα πόδια. Ρίχνω μια ματιά στο είδωλό μου στο τζάμι της κουζίνας: μια αλλοπαρμένη φιγούρα με καπέλο, μπουφάν, φόρμα χωμένη μέσα σε γαλότσες και τα κλειδιά στο χέρι. Δε βαριέσαι! :βροχούλα σου έρχομαι εγώ και οι οι βροχοσκέψεις μου, «Πάμε!».