Μην φοβάσαι να πεις Σ"αγαπώ !!

Ζούμε σε μια εποχή δύσκολη και χωρίς ελπίδα, χωρίς φως, ανήμποροι να υλοποιήσουμε τις επιθυμίες μας και όλα αυτά που θέλουμε να κάνουμε. Δεν πρέπει να ξεχνάμε τα λόγια του Χρόνη Μίσσιου, ότι: « Η ζωή μας, μια φορά μας δίνεται. Άπαξ, που λένε. Σαν μια μοναδική ευκαιρία. Τουλάχιστον, μ' αυτήν την αυτόνομη μορφή της, δεν πρόκειται να ξαναπάρουμε ποτέ» .Μάθαμε να είμαστε μαχητές και να αντιμετωπίζουμε όποια κατάσταση, εύκολη ή δύσκολη, μας χτυπήσει τη πόρτα. Αλλά δεν μπορούμε να διαχειριστούμε τον συναισθηματικό μας κόσμο ένα σ ‘αγαπώ ,μας τρομάζει ξέρω ότι μπερδεύουμε συχνά τον ενθουσιασμό με την αγάπη και τι πειράζει δεν θα έπρεπε να σας τρομάζει η έννοια της λέξης αλλά όταν δεν μπορείτε να την πείτε η να την εκφράσετε εκεί είναι το θέμα ..Υπάρχουν ,πολλά \"σ\'αγαπώ\" το λέμε στο παιδί μας, στους γονείς μας ή σε ένα καλό μας φίλο, στο σύντροφο μας τη στιγμή που το νιώθουμε. ας μην το κάνουμε τόσο μεγάλη υπόθεση και ας μη φοβόμαστε να το πούμε... εκείνα που φοβίζουν πιο πολύ είναι τα γρήγορα «Σ' αγαπώ», Είναι εκείνη λοιπόν η στιγμή που παρακαλάς να σε απαγάγουν εξωγήινοι από το να απαντήσεις . Φυσάς, ξεφυσάς και σκέφτεσαι «από το να πληγώσω τον άλλον και μετά να χαλαστή και να χαλαστούμε και να τσακωθούμε θα το πω». Και τελικά απαντάς με μια όχι και τόσο οσκαρική ερμηνεία «Σ' αγαπώ», μουρμουρίζοντας το μέσα από τα δόντια για να υπάρχει μια πιθανότητα πώς ίσως δεν το άκουσε ή για να πείσεις τον εαυτό σου ότι μπορεί και να μην το είπες. Και αυτά τα Δεν μπορώ χωρίς εσένα.. δεν είναι κακό για σκέψου , Είναι κακό να σου λέει ο άλλος: Σ' αγαπώ, γιατί δεν μπορώ χωρίς εσένα; Είναι τόσο κινηματογραφικό! Τόσο “ουαού”! Απόλαυσε το !! “Το σ' αγαπώ , και σε γουστάρω πάρα πολύ και επιλέγω να είμαι μαζί σου γιατί όταν είμαι μαζί σου είμαι καλύτερος άνθρωπος και γουστάρω και τον εαυτό μου πιο πολύ.” γιατί το αληθινό «σ' αγαπώ» ακούγεται κραυγαλέα κι όταν εσύ σιωπάς.. Θεωρώ πως ο βασικός λόγος που λέμε μεγάλα λόγια πριν πραγματικά τα νιώσουμε, είναι γιατί έχουμε μεγάλη ανάγκη να αισθανθούμε αυτό το «κάτι πιο μεγάλο». Ανυπομονούμε για αυτή τη στιγμή. Ενδόμυχα σε κάθε άνθρωπο που έρχεται στη ζωή μας αναζητάμε το ιδανικό. Με αποτέλεσμα μόλις ο ενθουσιασμός αγγίξει κόκκινο να καταφεύγουμε σε λόγια αγάπης και όρκους αιώνιας αφοσίωσης με την ελπίδα πως αυτή τη φορά δεν έχουμε πέσει έξω. Είναι σαν να φουσκώνουμε ένα μεγάλο μπαλόνι, ενώ είμαστε εμείς που στο άλλο μας χέρι κρατάμε την καρφίτσα. Ναι Είμαστε πλάσματα ανασφαλή που μέσα μας πεθαίνουμε για επιβεβαίωση. Και έτσι δημιουργούμε αρρωστημένες σχέσεις για έναν αρρωστημένο σκοπό, αυτόν της ικανοποίησης του εγωισμού μας. Οκ άνθρωποι είμαστε με τις αδυναμίες μας και τις ανάγκες μας να δώσουμε και να πάρουμε αγάπη . αλλά δεν πρέπει ποτέ να ξεχνάμε ότι "Ποτέ δεν ξέρεις τι σου ξημερώνει αύριο" που λέει και ο απλός ο κόσμος. Και δεν έχεις πει όλα εκείνα που ήθελες και που ένιωθες τόσο καιρό, μετά δεν θα σε τρώνε οι τύψεις και η έγνοια γιατί δεν το είπες τη στιγμή που το ένιωσες; Τη στιγμή που το ήθελες πραγματικά; Γιατί άργησες τόσο πολύ; Άλλωστε, καλύτερα να μετανιώσεις για κάτι που είπες ή που έκανες παρά για το αντίθετο. Μίλα, λοιπόν δεν σου κοστίζει τίποτα. Είναι το μόνο που δεν μας έχουν κλέψει ακόμα. Και αυτό είναι που μας καθορίζει, προσαρμόζει και το χαρακτήρα μας και μας διαφοροποιεί από τα υπόλοιπα δημιουργήματα του κόσμου όλου, γι’ αυτό λοιπόν εκμεταλλεύσου το με κάθε δυνατό τρόπο, και προσπάθησε να κάνεις χαρούμενους τους ανθρώπους που έχεις δίπλα σου γιατί δεν ξέρεις και για πόσο καιρό ακόμα θα τους έχεις δίπλα σου, όσο μακάβριο και αν "ακούγεται", αυτή είναι όμως η αλήθεια...