Ακούει Κανείς ???

Άδειασαν τα κελάρια, κάποιοι πεινάνε μπορεί κι εμείς. Οι βροχές στέρεψαν, κάποιοι διψάνε, μπορεί κι εμείς. Φέτος κάνει πολύ κρύο, κάποιοι θα ξεπαγιάσουν, μπορεί κι εμείς. Κάποιοι εκτελούν την αλήθεια, αυτοί οι κάποιοι μπορεί να εκτελέσουν κι εσένα. Αυτοί οι κάποιοι είναι οι άρπαγες της ζωής σου, είναι αυτοί που ξέρεις και δεν ομολογείς. Πριν πέσουμε όλοι καταγής και αρχίσουμε τον θρήνο, πριν αύριο μας δικάσουν τα παιδιά μας, πριν πυκνώσουν τα σύννεφα στον ουρανό του κόσμου, πριν ξεχάσουμε να προσευχόμαστε, ας σώσουμε ότι σώζεται. Ας σώσουμε την αγάπη, την ειρήνη, την δημοκρατία, την ελευθερία, το δικαίωμα στον αγώνα, το ψωμί από το στάχυ, την πατρίδα μας, τη θρησκεία μας, την αξιοπρέπειά μας, την τέχνη, τα γράμματα, την ιστορία μας, τον μόχθο της ράτσας μας! Τα ροζιασμένα χέρια ας φιλήσουμε. Ας μαζέψουμε ξύλα να ανάψουμε φωτιά να ζεσταθεί η καρδιά μας! Τους θλιβερούς σκοπούς να κάνουμε τραγούδι ευτυχίας. Ας αναρωτηθούμε όλοι: Γιατί τα κελάρια του κόσμου είναι γεμάτα κι εμείς πεινάμε; Γιατί οι άγγελοι μας γύρισαν την πλάτη; Γιατί τα σύννεφα είναι στεγνά; Γιατί ο θεός κουράστηκε και ο διάβολος γιορτάζει το πένθος των ηπείρων; Μας τρώνε θεριά και δεν φωνάζουμε, δεν πονάμε ή συνηθίσαμε στον πόνο; Ο αγέρας μυρίζει μπαρούτι και εμείς παίρνουμε βαθιές αναπνοές! Πληθαίνει η δυστυχία και η αθλιότητα. Η ψευτιά, η σκληρότητα, οι ακάθαρτες επιθυμίες τρώνε τα ευγενικά μας όνειρα κι εμείς τους δίνουμε κόκα-κόλα να χωνέψουν. Μέσα μου μάχεται ένα τεράστιο «ΞΥΠΝΗΣΤΕ», οι δυνάμεις του καλού και του πονηρού. Ακούω μέσα μου φωνές να σηκώνονται: «Πριν είναι αργά, ζητήστε ελευθερία, λυτρωθείτε, παλέψτε!». Κι εγώ απαντώ με φωνή κραυγής: Ελευθερία ζητώ, να νικήσω, να αρνηθώ, να αντισταθώ, για να μην πέσω στην παγίδα του αιώνα». Ακούει την φωνή μου κανείς;  ΚΕΙΜΕΝΟ:ΑΝΝΑ ΜΠΙΘΙΚΩΤΣΗ