ψάχνοντας την Ιθάκη !!

Να μαι πάλι με μια βαλίτσα στο χέρι και προορισμό τα πατριά εδάφη ..Αν παρομοιάσω τη ζωή μου σαν έναν νοητό Οδυσσέα που ψάχνει την Ιθάκη του. . σαν Ταξιδιώτης μονάχος να πολεμάω μέσα σε περιπέτειες και εμπόδια. Όπως και να ονομάζονται αυτά τα εμπόδια: Λωτοφάγοι, Κύκλωπες, Λαιστρυγόνες, Κίρκη, Σκύλλα και Χάρυβδη, Σειρήνες ή Καλυψώ φτάνοντας είπα αυτή είναι η δική μου Ιθάκη γιατί Ο κάθε άνθρωπος κουβαλάει μέσα του το παρελθόν του τις μνήμες του. όμως Το παρελθόν είναι αυτό που μας έφερε εδώ που είμαστε σήμερα να ψάχνουμε την Ιθάκη μέσα σε αλλόκοτες ψυχές, Μοιάζει με παλαίστρα. Μια πάλη με τρεις συγχρόνως αντιπάλους: 1. τον Διάβολο. 2. τον Κόσμο. 3. τα Πάθη του. Και αναρωτιέμαι Πώς θα νικηθούν αυτοί οι αντίπαλοι; Μάλλον με υπομονή αγώνα και επιμονή και προπάντων ΠΙΣΤΗ θα φθάσουμε κάποτε στην Ιθάκη μας η οποία είναι ένα σύμβολο ένα απάνεμο λιμάνι να αράξει κανείς το σκαρί του, ο τελευταίος σταθμός που σε αγκαλιάζει και με ανακούφιση αράζεις το καράβι σου γι αυτό αισθάνομαι έτσι το σπίτι μου όμως κανένα ντουβάρι όσο οικείο και να ναι δεν μπορεί να γεμίσει το λαβύρινθο του μυαλού σου να παντρέψει αρμονικά το παρελθόν με το τώρα τελικά μεγαλώνοντας γινόμαστε Μαριονέτες της λαχτάρας και το αν θα βγεις Κερδισμένος ή χαμένος θα κριθεί στο τέλος του ταξιδιού όλοι όσοι ταξιδεύουν σε μέρη άγνωστα, ευχάριστα, μαγικά, σκοτεινά και μυστηριώδη, αλλά και τόσο ποθητά κυνηγώντας μια ουτοπία. Γιατί περί ουτοπίας πρόκειται. Ανούσιες συναναστροφές, σχέσεις και σκέψεις. Φαιδροί στόχοι κι ένα βιαστικό ξεμπαρκάρισμα μήπως αργήσουν. Φορτωμένοι σαφώς με όνειρα και ελπίδες, πάθη και προσδοκίες σε ένα αέναο κύκλο μέσα από όλα αυτά διαμορφώνουμε προσωπικότητα και Ο άνθρωπος που το γνωρίζει αυτό, που συνειδητοποιεί τη δύναμη της σκέψης του, εκείνος που καλλιεργεί το εγώ του, πετώντας στον Καιάδα τις φρούδες ελπίδες συνεξάρτησης από την κρίση των άλλων, εκείνος που εξυψώνεται γνωρίζοντας πως στο ταξίδι του, καπετάνιος είναι αυτός ο ίδιος,

κύριος της βούλησης και του εαυτού του, αυτός θα φτάνει μέσα του καθημερινά σε πολλές μαγικές Ιθάκες...Αυτός που παύει να κρύβεται κάτω από ομπρέλες προστασίας, που δε θυσιάζει την ελευθερία του μπροστά στην ασφάλεια, αυτός που συνειδητοποιεί πως τα καράβια είναι ασφαλή στο λιμάνι ωστόσο δεν φτιάχτηκαν για να παραμένουν δεμένα στον κάβο, αλλά για να σαλπάρουν σε ωκεανούς, άλλοτε φιλικούς και άλλοτε έτοιμους να τους βυθίσουν , να τους πετάξουν σε βράχια κι εκείνοι μετέωροι, τσακισμένοι να βρεθούν σε αυτοσχέδιες σχεδίες καταμεσής της θάλασσας να βολοδέρνουν σε μια συνεχής αναζήτηση να οριοθετείς να αποστασιοποιείσαι να επαναπροσδιορίζεις την εξέλιξη σου από το ένα λιμάνι στο άλλο και κάπως έτσι ξεδιπλώνοντας το κουβάρι του μυαλού κατέληξα στο συμπέρασμα ..Η ΙΘΑΚΗ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ… Η ΙΘΑΚΗ ΣΟΥ ΕΙΣΑΙ ΕΣΥ…οπότε τι μένει? ..Καλό μας ταξίδι λοιπόν!